خبرآنلاین: عقبنشینی دریای خزر در همه نقاط ساحلی ایران به یک اندازه قابل مشاهده نیست. عمیقتر بودن سواحل جنوبی باعث شده آثار پسروی در بسیاری از مناطق ایران کمتر به چشم بیاید، اما میانکاله یک استثناست؛ منطقهای که به گفته یک کنشگر محیطزیست، طی ۱۰ تا ۱۵ سال اخیر آب در آن چند صد متر عقب رفته است.
عباس محمدی، مدیر انجمن دیدهبان کوهستان، دلیل آسیبپذیری بیشتر این منطقه را شیب کم آن میداند و میگوید: «در ایران جایی که شیب دریا کم است، همان سمت میانکاله است و میبینیم طی ۱۰ تا ۱۵ سال اخیر آب چند صد متر عقبنشینی کرده است.»
اما پیامد این اتفاق تنها دور شدن خط ساحلی نیست. میانکاله تالابی است که حیات آن به ترکیبی از آب شور دریا و آب شیرین وابسته است و پسروی خزر این تعادل را تغییر داده است.
محمدی توضیح میدهد: «وقتی دریا عقبنشینی کرده، این تعادل به هم خورده و بخش زیادی از تالاب خشک یا باتلاقی شده است.» همزمان، مشکل دیگری نیز وجود دارد؛ روی رودخانههایی که آب شیرین را به سمت تالاب میآوردند سد ساخته شده یا برداشت آب برای کشاورزی افزایش یافته و در نتیجه، ورودی آب شیرین هم کاهش پیدا کرده است. …
