در سپهر سیاست، کمتر چنین پرسشی بهجد مورد اشاره واقع شده است: نسبتِ میانانتخاب نماینده مجلس و رهاشدگیِ امانت نمایندگی در چهارسالِ وکالت چیست؟ آیا پنهان شدن در پشت مصونیت نمایندگی، احتمالاً آسیبزا نخواهد بود؟
طبیعتاً نمایندگان محترم فعلی این مکتوب را به دل نخواهند گرفت، چرا که پیِ طرح دغدغهای مهم است. راستش را بخواهید، این را چالش مهم میدانم. ما نماینده را انتخاب میکنیم، میفرستیم مجلس، و بعد؟ بعد... چهار سال در اختیار خود؟ انگار نه انگار. انگار نه ما آنجا هستیم، نه او آنجایی که باید باشد. در پشت مصونیت
نمایندگی مجلس، مصونیت میآورد. این را همه میدانیم. اما مگر مصونیت یعنی رها شدن؟ یعنی چهار سال کسی برود بهارستان بنشیند، پایش را روی پایش بیندازد، و دیگر هیچ؟ این همان جایی است که باید ایستاد و پرسید: اگر وسط راه، نصفِ مردم فهمیدند که -به هر حال- اشتباه کردند، که این آدم آن آدمی نیست که خیال میکردند، یا این آدم اساسا برای ضربه زدن آمده است، آن وقت چه؟ تکلیف چیست؟ …
