حضرت آیت الله سید مجتبی حسینی خامنهای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام به مناسبت هفته دولت (۶ / شهریور/ ۱۴۰۵)، مخالفت خود با هر نوع دوگانه سازی موهوم را اعلام کرده و در فرازی از این پیام گفتند: «هر نوع دوگانهسازی موهوم از قبیل جنگ یا مذاکره، وفاق یا تندروی، سازش یا جنگطلبی که در گذشته به مردم عزیزمان خسارتهایی بیواسطه یا باواسطه وارد ساخته، از این پس هم میتواند همان تأثیر را بهجا بگذارد.»
در ارتباط با این فراز مهم از پیام رهبر فرزانه انقلاب، به چند نکته باید توجه کرد.
۱. دوگانهسازی به معنای ایجاد تضاد میان موضوعات و مفاهیمی است که هریک به تنهایی چنانچه در جای خود مورد استفاده قرار گیرند، آثار مثبتی برای کشور و جامعه در پی خواهند داشت.
برای مثال، جنگ اگر برای دفاع از کشور در مقابل سلطه بیگانه و حفظ استقلال باشد، امری ضروری و پسندیده است و مذاکره نیز اگر در مقاطعی منجر به خاتمه عزتمندانه جنگ، دفع شر از کشور و تثبیت حقوق ملی باشد، اقدامی لازم و قابل تحسین است.
اما اگر میان این دو ابزار حکمرانی، نوعی تضاد القا شود و با ایجاد دستهبندیهای ساختگی، این دو مفهوم در مقابل یکدیگر قرار گرفته و طرفدارانی کسب کند، قطعا انسجام اجتماعی را تضعیف کرده و به وحدت ملی آسیب میزند.
دوگانهسازیهایی که معمولا توسط طیفهای سیاسی رقیب، ایجاد شده و منافع جناحی را مد نظر دارد، باعث میشود مردم یا مسئولان رو در روی هم قرار بگیرند و دشمن از اختلاف و تفرقه سوء استفاده کند.
۲. در طول تاریخ، دیپلماسی و مذاکره میان دولتها و در ابعاد دوجانبه، منطقهای و جهانی، برقرار بوده و پیامبرانی همانند حضرت عیسی (ع) و پیامبراکرم (ص) را باید در زمره افرادی دانست که از این قدرت نرم به عنوان ابزاری برای پیشبرد اهداف الهی خود استفاده کردهاند.
مطالعه تاریخی زندگی و عملکرد پیامبر اکرم (ص) نشان میدهد که علیرغم اتهام جنگ طلبی به ایشان از سوی اسلام ستیزان، آن بزرگوار در عین اعتقاد به جنگ و جهاد برای دفاع از کیان مسلمین، در موارد متعددی از مذاکره برای جلوگیری از جنگ و استقرار صلح، استفاده میکردند. …
