در میان چالشهای اقتصادی روزمره نظیر نرخ گرانی، تورم و فشارهای معیشتی در کشور که بخشی از آن ماحصل تحریمهای ناجوانمردانه و بخشی به سوء مدیریت در گذشته و عدم بهره مندی از همۀ ظرفیتهای اقتصادی کشور باز میگردد، دستیابی به افقهای نوین اقتصادی و افزایش سطح درآمد مردم، مستلزم ارتقای زیربناهای اشتغال و استفاده از قابلیتهای اقتصادی در همه مناطق کشور به ویژه مناطق کم برخوردار است.
در این میان ضرورت تغییر نگاه به ظرفیتهای بومی و محلی بیش از گذشته ضروری مینماید، چراکه توسعه پایداری که مسیر خود را از دل جوامع محلی و بسترهای موجود آغاز کند، کلید اصلی ایجاد اشتغال دائم، افزایش درآمد خانوار و در نهایت رفاه اجتماعی جامعه ماندگار است.
وجود زیرساختها، منابع در دسترس و نیروی کار فراوان و آموزش دیده، عناصر و مولفههایی هستند که به غنای رهیافت ایجاد اشتغال کمک در این مناطق شایانی میکنند و با برنامهریزی گسترده و هزینه بسیار ناچیز در مقابل ایجاد شغل عادی میتوان در این بستر به ایجاد انواع مشاغل و افزایش درآمد خانوارها امیدوار بود. …
