گاهی یک رفتار جنجالی در فوتبال، بیشتر از آنکه درباره یک فرد باشد، درباره محیطی است که آن فرد در آن رشد کرده و دیده شده است. رفتارهای تند و واکنشی برخی چهرههای فوتبال، از جمله خداداد عزیزی، را نمیتوان صرفاً با «عصبانی بودن» یا «بیپروایی» توضیح داد. بدون ارزیابی حرفهای نیز نمیتوان درباره شخصیت یا انگیزههای درونی یک فرد قضاوت کرد؛ اما میتوان این رفتارها را از منظر روانشناسی، جامعهشناسی و مدیریت بررسی کرد.
از منظر روانشناختی یکی از کلیدهای اصلی، خودتنظیمی هیجانی است. فوتبال محیطی سرشار از فشار، رقابت، شکست، انتقاد و قضاوت عمومی است. تفاوت آدمها در این نیست که چه کسی عصبانی نمیشود؛ تفاوت در این است که چه کسی میتواند میان «احساس» و «واکنش» مکث ایجاد کند. گاهی یک جمله تند یا واکنش هیجانی، نتیجه سالها عادت رفتاری و الگویی است که فرد در محیط رقابتی آموخته است. اگر این رفتار همزمان با توجه رسانهای و محبوبیت بیشتر پاداش بگیرد، احتمال تکرارش نیز افزایش پیدا میکند. …
