گفته شده بود که محسن کاوه سرمربی سابق تیم ملی آزاد، گزینه هدایت تراکتور است، اما ماحصل گفتوگوها، گامی رو به جلو به همراه نداشت و تراکتور صرفاً یک اسم بود که نامش به عنوان متقاضی لیگ برتر مطرح شد.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، اگر در لیگ برتر فوتبال حاشیه بیشتر از متن باشد، به خاطر تعداد بالای تیمهای شرکتکننده، ماههای طولانی برگزاری مسابقات و آن حجم از توجه و پیگیری و تعدد رسانه، شاید جای تعجب نداشته باشد، اما حاشیههای هر ساله لیگ برتر کشتی، بیش از کشش مسابقه به لحاظ کمی است. هم از نظر زمان و هم تعداد تیمها؛ لیگی که در این سالها با حداقل ۶ تیم و حداکثر ۸ تیم برگزار شده است. ۶ تیمی که معمولاً نهایتاً دو تیم مدعی در بین آنهاست و تیمهای دیگر هم محض خالی نبودن عریضه به مسابقه آمدهاند.
هر سال هم در میانه راه، تیمهایی انصراف میدهند و گاهی هم در مرحله پایانی تیم را بیرون میکشند، لیگ دسته اول و برتر هم ندارد. تیم آخر، زنگ تفریح شد؛ تیم اول دردسرساز روز فینال!
سال گذشته بعد از آنکه در پی انصراف دانشگاه آزاد، تعداد تیمهای شرکتکننده در لیگ آزاد به حد نصاب نرسید و از مشتری ثابت لیگ برتر (ستارگان ساری) خواسته شد تیم دومش، که درواقع زنگ تفریح لیگ هم شد، را به مسابقات بیاورد تا لیگ با دو گروه سه تیمی استارت بخورد، یکی از عجیبترین فینالهای لیگ برتر آزاد در سالن هفتمتیر رقم خورد.
ابتدا تیم ستارگان ساری، در اعتراض به کشتی نگرفتن علی مومنی ملیپوش وزن اول سال گذشته ایران در جهانی زاگرب، در کشتی نیمهنهایی با بانک شهر حاضر نشد. هرچند مسابقه در واپسین روزهای پاییز برگزار میشد، اما استقبال شدید مازندرانیها از مرحله پایانی لیگ، صرفا هم به خاطر بازگشت حسن یزدانی بعد از جراحی کتف در قالب تیم استقلال؛ گرمای شدید سالن را به همراه داشت. تماشاگر که برای تماشای چهار کشتی، دو مسابقه در نیمهنهایی و دو مسابقه در فینال و ردهبندی به تهران آمده بود، فقط دو مسابقه تماشا کرد. …
