به گزارش تابناک، رئیس جمهور مدتی است که در تمام گفتگوهای خود به کمبودها و ضعفهای کشور بالاخص مشکلات اقتصادی اشاره و تنها صورت مسئله را مطرح میکند و در عمل هیچ راه حلی هم برای هر کدام از این کمبودها ندارد.
خطاب به آقای پزشکیان ذکر این نکته ضروریست که مسئله فقط این نیست که در گفتوگوهای تلویزیونی از مشکلات کشور حرف میزنید؛ مسئله این است که گاهی نوع بیان شما تصویری از عجز و ناتوانی به مخاطب داخلی و خارجی منتقل میکند. وقتی رئیسجمهور از کمبود ارز، مشکلات اقتصادی و ناتوانی در تأمین نیازهای کشور سخن میگوید، این حرفها فقط در داخل شنیده نمیشود؛ دشمن هم آن را میشنود و بر اساس آن محاسبه میکند. وقتی شما میگویید اگر آمریکا به توافق برگردد، ما هم به تعهداتمان برمیگردیم، در واقع بخشی از رفتار آینده کشور را به تصمیم طرف مقابل گره زدهاید. چنین ادبیاتی در شرایط فشار و تقابل، میتواند از سوی دشمن بهعنوان نشانه ضعف و عقبنشینی تفسیر شود؛ همانطور که در محاسبات دشمن، ضعف اقتصادی و مشکلات داخلی ایران همواره یکی از مؤلفههای تصمیمگیری بوده است.
آقای رئیسجمهور! مگر مردم خودشان نمیدانند وضعیت اقتصادی چگونه است؟ مگر لازم است از پشت تریبون رسمی دولت اعلام شود که ارز کم است، منابع محدود است و فلان مشکل وجود دارد؟ مردم قیمتها را میبینند و با گوشت و پوست خودشان شرایط را لمس میکنند. اما وقتی رئیسجمهور همان مشکلات را با تأکید و تکرار بیان میکند، موضوع از «اطلاعرسانی» فراتر میرود و تبدیل به سیگنال به بازار میشود. فعال اقتصادی، سرمایهگذار و حتی مردم عادی وقتی از زبان بالاترین مقام اجرایی کشور میشنوند که ارز نیست یا شرایط ممکن است بدتر شود، طبیعی است که برای آینده خود تصمیم احتیاطی بگیرند. نتیجه چنین فضایی هم میتواند تشدید انتظارات تورمی و افزایش فشار بر ارزش پول ملی باشد. …
