به گزارش آفتاب نیوز،
پشت هر کدام از این خودروها اما یک انسان نشسته است؛ کارمندی که دیر به محل کار میرسد، دانشآموزی که زمان بیشتری را در مسیر مدرسه میگذراند، بیماری که باید سریعتر به مقصد برسد، مادری که نگران دیر رسیدن به خانه است و رانندهای که پس از ساعتها کار، خسته و عصبی در ترافیک گرفتار شده است.
به همین دلیل، ترافیک فقط مسئله خودروها نیست؛ مسئله کیفیت زندگی مردم است.
وقتی خیابان، زمان مردم را میبلعد
زمان یکی از ارزشمندترین سرمایههای زندگی است؛ اما ترافیک بخش قابلتوجهی از آن را از شهروندان میگیرد.
ممکن است چند دقیقه تأخیر در یک سفر شهری مسئله بزرگی به نظر نرسد، اما وقتی این تأخیر هر روز تکرار شود و هزاران شهروند را درگیر کند، با یک مسئله جدی اجتماعی و اقتصادی روبهرو هستیم.
ترافیک یعنی ساعتهایی که میتوانست در کنار خانواده سپری شود، زمانهایی که میتوانست به مطالعه، ورزش، استراحت یا کار اختصاص پیدا کند و انرژیای که به جای فعالیت مفید، در خیابان مصرف میشود.
شهروندی که هر روز با اضطراب ترافیک از خانه خارج میشود، آرامش کمتری دارد و طبیعی است که این فشار در نهایت بر زندگی خانوادگی و اجتماعی او نیز اثر بگذارد.
مشکل فقط تعداد خودروها نیست
وقتی از ترافیک سخن میگوییم، نخستین عامل به ذهن بسیاری از ما تعداد بالای خودروهاست؛ اما مسئله پیچیدهتر از این است.
نوع سفرهای شهری، تمرکز فعالیتهای اقتصادی و اداری در برخی نقاط، نبود تعادل میان مناطق مختلف شهر، پارک خودرو در حاشیه معابر، توقفهای دوبله، ضعف برخی مسیرهای جایگزین، زمانبندی چراغهای راهنمایی و رانندگی و کیفیت حملونقل عمومی، همگی میتوانند در شکلگیری ترافیک نقش داشته باشند.
بنابراین نمیتوان انتظار داشت با یک تصمیم یا اجرای یک پروژه، مشکل ترافیک برای همیشه حل شود.
ترافیک یک مسئله چندوجهی است و راهحل آن نیز باید چندوجهی باشد.
خیابان بیشتر، الزاماً ترافیک کمتر نیست
یکی از سادهترین پاسخها به ترافیک، توسعه معابر و افزایش ظرفیت خیابانهاست؛ اقدامی که در برخی نقاط میتواند ضروری و مؤثر باشد.
اما اگر همزمان تعداد سفرهای خودرویی افزایش پیدا کند، ظرفیت جدید نیز پس از مدتی اشباع خواهد شد. …
