این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
اظهارات اخیر حسن روحانی درباره جنگ، مذاکره، نظر مردم و ضرورت مراجعه به افکار عمومی، ایبن سوال را برجسته میکند که اساساً چرا در روایت او، جای آغازگر جنگ و مدافع جنگ تغییر کرده است؟
روحانی میگوید آیا قرار است مردم را برای «۲۰ سال جنگ با قدرتهای بزرگ» آماده کنیم و اگر مردم چنین چیزی را نپذیرفتند، نباید راه دیگری را انتخاب کنیم؟ ظاهر این سخن، دعوت به صلح، نظر مردم و پرهیز از جنگ است؛ گزارههایی که فینفسه کسی با آنها مخالفتی ندارد. مسئله اما از جایی آغاز میشود که یک پیشفرض نادرست، مبنای تمام این استدلال قرار میگیرد: این تصور که گویی جمهوری اسلامی تصمیم گرفته است برای سالها با آمریکا و قدرتهای بزرگ بجنگد.
چه کسی جنگ را آغاز کرد؟ پاسخ به این سؤال چندان پیچیده نیست. ایران آغازگر جنگ نبود. …














