تئاتر در دام مبتذل‌سازی!

در سال‌های اخیر، شیوه‌ای از اجرای نمایشی بر صحنه‌های تئاتر غلبه یافته که بیش از آنکه به ارتقای اندیشه، ترویج تفکر انتقادی یا پرورش حس زیباشناختی مخاطب بپردازد، بر پایه‌های سست شوخی‌های سخیف، متلک‌پراکنی‌های زننده و لودگی ساختاریافته استوار شده است. تئاتر به عنوان کهن‌ترین و نجیب‌ترین هنر نمایشی که رسالت آن بازتاب دردهای جامعه، نقد قدرت، کالبدشکافی روابط انسانی و بیدارگری وجدان‌های خفته بوده، امروز در برخی سالن‌ها به ابزاری صرفاً تجاری برای خنداندن مخاطب به هر قیمتی تقلیل یافته است. آنچه زمانی به عنوان شاخصه بارز برخی تولیدات نازل و شتاب‌زده سینمایی یا فیلم‌های موسوم به شانه تخم‌مرغی شناخته می‌شد، اکنون با سرعتی هشداردهنده سالن‌های نمایش را درنوردیده و در مواردی از حیث بی‌مایگی و جسارت در زیر پا گذاشتن اصول زیبایی‌شناختی، از سینما نیز جلو زده است. شناخت دقیق این بحران، نیازمند موشکافی زیرساخت‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی حاکم بر این جریان است.  …