مریلا زارعی از بازیگرانی است که بخش قابل توجهی از توانایی خود را در جزئیات بازی نشان می دهد. او در بسیاری از نقش هایش تلاش کرده شخصیت را تنها با دیالوگ و واکنش های بیرونی معرفی نکند و در سریال «کوری» نیز این ویژگی بیش از گذشته به چشم می آید.
فضای «کوری» سرشار از تنش، راز، روابط پیچیده و موقعیت های دشوار انسانی است و همین موضوع، بازی کنترل شده را به یکی از عناصر مهم روایت تبدیل می کند. زارعی در چنین فضایی به جای اغراق در احساسات، از ابزارهایی مانند نگاه، مکث، تغییر لحن و زبان بدن استفاده می کند. بازی زیرپوستی مریلا زارعی در «کوری»
یکی از ویژگی های قابل توجه بازی مریلا زارعی در «کوری»، نحوه نمایش احساسات درونی شخصیت است. خشم، اضطراب، اندوه و تردید همیشه با واکنش های شدید نشان داده نمی شوند.
گاهی یک نگاه کوتاه یا مکثی ساده پیش از پاسخ دادن، اطلاعات بیشتری درباره وضعیت روحی شخصیت در اختیار مخاطب قرار می دهد. این شیوه بازی در یک درام جنایی اهمیت بیشتری پیدا می کند؛ زیرا بخشی از جذابیت چنین داستان هایی به ناگفته ها و اطلاعات پنهان وابسته است. …
