یکی از غزل های عاشقانه عطار نیشابوری با عنوان «به سر زلف دلربای منی» در قالب یک اثر موسیقایی با استفاده از هوش مصنوعی ارائه شده است. این قطعه تلاش دارد میان ادبیات کلاسیک فارسی و فناوری های جدید ارتباط برقرار کند و شعری متعلق به قرن ها پیش را با قالبی متفاوت به گوش مخاطب امروز برساند.
«به سر زلف دلربای منی» از جمله اشعاری است که زبان آن بر پایه عشق، دلدادگی و ستایش معشوق شکل گرفته است. در این غزل، عطار با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعاره های عاشقانه، رابطه میان عاشق و معشوق را توصیف می کند. عاشقانه ای از عطار با زبان شعر کلاسیک
شعر با خطاب مستقیم به معشوق آغاز می شود و شاعر از زیبایی و جذابیت او سخن می گوید. در ادامه نیز معشوق کسی معرفی می شود که حتی در سخت ترین شرایط می تواند گره از مشکلات عاشق باز کند.
یکی از جذاب ترین ویژگی های غزل، استفاده از تضادهای شاعرانه است. عطار از یک سو معشوق را نجات دهنده و گره گشا می داند و از سوی دیگر، عشق به او را نوعی بلا معرفی می کند. …
