ما زندگی واقعی خودمان را با چند تصویر انتخاب شده از زندگی دیگران مقایسه می کنیم؛ مقایسه ای که می تواند احساس عقب ماندن و ناکافی بودن بسازد. یک عکس از ازدواج، خرید خانه، مهاجرت، سفر یا موفقیت شغلی شاید برای صاحب آن فقط ثبت یک لحظه خوشایند باشد، اما برای کسی که تصویر را می بیند می تواند آغاز یک مقایسه آزاردهنده باشد. چرا من هنوز به اینجا نرسیده ام؟
مرور شبکه های اجتماعی گاهی کافی است تا حال فرد تغییر کند. اتفاق خوبی برای دیگری افتاده است، اما ذهن به جای خوشحال شدن، آن موفقیت را به معیاری برای سنجش زندگی خودش تبدیل می کند. یک عکس چگونه احساس عقب ماندن می سازد؟
مشکل از جایی آغاز می شود که زندگی واقعی خودمان را با ویترین زندگی دیگران مقایسه می کنیم. ما از شکست ها، نگرانی ها، مشکلات مالی، تردیدها و روزهای دشوار خودمان خبر داریم؛ اما از زندگی دیگران معمولا همان لحظه هایی را می بینیم که برای نمایش انتخاب شده اند. …
