به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، مرجان برای درمان چشمهایش به ۱۰۰ میلیون تومان پول نیاز دارد؛ پولی که اگر فراهم نشود، شاید همان اندک نوری هم که برایش باقی مانده، از دست برود.
او ۳۲ ساله است و حالا پس از ۱۶ بار عمل، خودش را برای هفدهمین عمل آماده میکند؛ چشم راستش به پیوند قرنیه نیاز دارد و چشم چپش نیز با آبمروارید، زخم و آسیب شدید دستوپنجه نرم میکند.
مرجان میگوید: «اگر عمل نکنم، نمیشود. چشمم آب مروارید میگیرد.»
او اهل هرات افغانستان است و سالهاست در ایران زندگی میکند. حالا در پاکدشت، در حاشیه تهران، روزگار میگذراند؛ جایی که زندگی برای او با مهاجرت، تنهایی و فقر گره خورده، اما سختترین زخمش از جایی آمده که قرار بود امنترین نقطه زندگیاش باشد؛ از خانه برادرش.
سه سال است همسرش برای کار از خانه رفته و دیگر بازنگشته است. مادرشوهرش که نسبت فامیلی دیگری نیز با او دارد، حالا یکی از معدود آدمهایی است که در کنارش مانده است. مرجان برای گذران زندگی کار میکرد، اما برادرش از او خواست دیگر سر کار نرود. …
