به گزارش رکنا، دوران نوجوانی یکی از حساسترین مراحل رشد است و تغییرات جسمی، روانی و نیاز به استقلال میتواند نوجوان را در معرض تصمیمها و رفتارهای پرخطر قرار دهد. یک روانشناس با تأکید بر نقش خانواده میگوید والدین برای محافظت از فرزندانشان نباید به کنترلگری و جاسوسی متوسل شوند؛ بلکه ایجاد امنیت عاطفی، آموزش مهارتهای زندگی، تقویت عزتنفس و حضور فعال در زندگی نوجوان میتواند نقش مهمی در پیشگیری داشته باشد. خانواده؛ لنگرگاه امن نوجوان
نوجوان بیش از هر چیز به محیطی نیاز دارد که در آن احساس امنیت و پذیرفتهشدن داشته باشد. زمانی که نوجوان مطمئن باشد میتواند درباره مشکلاتش بدون ترس از سرزنش یا تنبیه با والدین صحبت کند، احتمال اینکه برای رفع نیازهای عاطفی خود به رفتارهای پرخطر پناه ببرد کمتر میشود.
به همین دلیل، رابطه والدین و فرزند نباید فقط به تذکر، دستور و پرسوجو محدود شود. گفتوگوی صمیمانه و گوش دادن واقعی به حرفهای نوجوان میتواند پایه یک رابطه سالم و قابل اعتماد باشد. به جای سخنرانی، شنونده نوجوان باشید …









