به گزارش رکنا، نخستین واکنش بعضی والدین این است که بگویند: اینقدر عصبانی نباش یا اگر ادامه بدهی، تنبیه میشوی اما خشم با دستور خاموش نمیشود. کودک باید به تدریج یاد بگیرد احساس خود را بشناسد، علت آن را بیان کند و به جای کتک زدن، فریاد کشیدن یا پرتاب کردن وسایل، رفتار دیگری انتخاب کند. خشم کودک همیشه به معنای لجبازی نیست
خشم یکی از احساسات طبیعی انسان است. کودکان ممکن است هنگام خستگی، گرسنگی، شکست در یک بازی، پایان زمان استفاده از تلفن همراه یا روبرو شدن با یک محدودیت عصبانی شوند.
گاهی نیز آنچه والدین لجبازی میبینند، نتیجه ناتوانی کودک در تحمل ناکامی، تغییر برنامه یا بیان خواسته است.
راس گرین، روانشناس بالینی کودک و طراح مدل «راه حل های مشارکتی و پیشگیرانه»، رفتارهای چالش برانگیز را نشانه ای از مشکلات حل نشده یا مهارت هایی می داند که هنوز به اندازه کافی رشد نکرده اند.
از نگاه این رویکرد، بهتر است والد به جای پرسیدن «چرا این قدر بدرفتاری میکند؟» بپرسد:
چه موقعیتی برای کودک دشوار شده است؟
آیا این رفتار در زمان مشخصی تکرار میشود؟
کودک در کدام مهارت به کمک نیاز دارد؟ …
