به گزارش گروه روانشناسی، صبح بخیر به تو که رابطه تمام شده، اما هنوز ذهنت منتظر یک پیام از اوست. رابطه تمام شده. تصمیم گرفته اید جدا شوید. آخرین حرف ها گفته شده. اما گوشی هنوز برایت معنای دیگری دارد. هر بار صدای اعلان می آید، یک لحظه فکر می کنی شاید او باشد. گاهی صفحه پیام ها را باز می کنی، حتی وقتی می دانی احتمالش کم است. گاهی ذهنت سناریویی می سازد که او برمی گردد و همه چیز دوباره شروع می شود.
دستت ناخودآگاه به سمت گوشی می رود.
ذهن منتظر پیام می ماند.
یک مکان خاص خاطره را فعال می کند.
یک آهنگ دوباره احساسات قدیمی را زنده می کند.
این به تنهایی به این معنا نیست که باید به رابطه برگردی یا هنوز عاشق آن فرد هستی.
گاهی چیزی که دلتنگش هستی خود فرد نیست؛ بلکه حضور، عادت، امنیت، برنامه روزانه یا آینده ای است که زمانی تصور می کردی با او خواهی داشت.
یک بخش دیگر ماجرا، ناتمام ماندن ذهنی رابطه است.
وقتی جدایی با سوال های بی جواب، حرف های ناگفته یا پایان مبهم همراه باشد، ذهن ممکن است همچنان به دنبال یک نتیجه روشن بگردد.
اگر فقط یک پیام دیگر بیاید، شاید جوابم را بگیرم. …
