به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ استودیوی وو جین جو در لندن بیشتر از آنکه شبیه یک کارگاه هنری معمولی باشد به فضایی جادویی شباهت دارد؛ پاهای سبز سرامیکی موجودات افسانهای روی طاقچه قرار گرفتهاند، پاهای پشمالوی جداشده از بدن از دیوار بیرون زدهاند و موجودی بیسر با پالتوی مشکی، در حالی که دستهایش را بالا برده، گوشهای از استودیو نشسته است.
در کنار این موجودات عجیب، ردیفهایی از نخهای رنگارنگ و یک دستگاه گلدوزی آزاد دیده میشود؛ ابزاری که بخش مهمی از آثار جو با آن شکل میگیرند. او از گلدوزیهای برجسته و موجودات سهبعدی استفاده میکند تا مفاهیمی مانند اسطورههای کرهای، فلسفه و رابطه انسان با طبیعت را به تصویر بکشد.
جو درباره کار با دستگاه گلدوزی میگوید: «وقتی با دستگاه گلدوزی کار میکنم، احساس میکنم دارم نقاشی میکنم. انگار هر نخ، زندگی خودش را دارد.»
این هنرمند در کره جنوبی به دنیا آمده و بزرگ شده و بخش زیادی از کودکی خود را نزد مادربزرگش گذرانده است. او ۱۲ سال پیش برای تحصیل به بریتانیا رفت و در کالج سنترال سنت مارتینز و سپس آکادمی سلطنتی هنر لندن تحصیل کرد. مهاجرت از شرق آسیا به اروپای غربی، نگاه او را به تاثیر فرهنگ بر هویت و شیوه دیدن جهان تغییر داد.
او میگوید: «این تغییر باعث شد بخواهم کشف کنم چه کسی هستم و جهان را چگونه میبینم.»
نقطه عطف مسیر هنری جو در سال ۲۰۲۱ رقم خورد؛ زمانی که او ۱۰ نماد تائویی طول عمر را روی یک کیسه قدیمی ایکیا گلدوزی کرد. کیسهای پلاستیکی که ممکن است تجزیه آن تا هزار سال طول بکشد، به بخشی از یک اثر هنری تبدیل شد که پیوندی میان باورهای دینی، اسطوره و زندگی روزمره ایجاد میکرد.
جو میگوید: «همان اثر باعث شد احساس کنم ارتباطی میان ایدهها پیدا کردهام؛ راهی برای کنار هم قرار دادن آنها و ایجاد نوعی دگرگونی که هم با باورهای دینی و هم با اسطورهها ارتباط داشت.»
او پس از آن، با الهام از باورهای فولکلور و شمنیسم کرهای درباره «دوکائهبی» به سراغ اشیای دورریختهشده در لندن رفت. در فرهنگ عامه کرهای، دوکائهبی موجودی افسانهای است که میتواند با اشیای بیجان ارتباط پیدا کند و به آنها روح ببخشد. …
