در سالهای پیش از انقلاب او برای زندانیان نمایش اجرا میکرده و همیشه به مطبوعات هم توجه خاصی داشت. از جمله مدیر مسئول نشریه آزما از خرید تعداد زیادی از این نشریه و رساندن آن به زندانیان میگوید.
رسول نجفیان معتقد است یکی از ویژگیهای اصلی سیروس ابراهیمزاده، اضافه کردن نوع خاصی از طنز به نقش است. او در سه فصل از سریال کاکتوس که از میانه ۷۰ پخشمی شد، با ابراهیمزاده همبازی بوده و در این گفتوگو از این تجربه مشترک میگوید:
آشنایی شما با سیروس ابراهیمزاده از کی شکل گرفت؟
سیروس ابراهیمزاده از دوستان عزیز ما بود. خانم او شاعر بزرگوار، ناهید کبیری، با خانواده ما رفتوآمد داشت. ضمن اینکه پیش از آن خاستگاه ما در آموزش بازیگری و کارگردانی، تئاتر آناهیتا بود؛ آناهیتایی که مرحوم اسکوییها راه انداختند. منتها او چون ۱۶ سال از من بزرگتر بود، زودتر فارغالتحصیل شد. اما خوشبختانه به خصوص بعد از انقلاب توسط خاندان شریف جناب داوود رشیدی و خانم برومند دیدارهای زیادی داشتیم.
شما در سه فصل کاکتوس با آقای ابراهیمزاده همبازی بودید. کار با او چطور تجربهای بود؟ …
