این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش همشهریآنلاین، در تئاتر فوتبال ایران، مرثیهسرایی پیش از موعد یک نمایش تکراری و ملالآور است. مربیان، پیش از آنکه سوت آغاز نبردهای بزرگ به صدا درآید، پشت میکروفنها مینشینند و از زمین و زمان گلایه میکنند. پنجرههای بسته، نیمکتهای خالی و دستهای بسته، تبدیل به یک سپر دفاعی بینقص برای توجیه ناکامیهای احتمالی شده است. این یک قانون نانوشته است؛ قبل از شکست، بهانهات را بساز. اما سهراب بختیاریزاده، درست در روزهایی که استقلال به یک دیوار بتنی برای تکیه دادن نیاز داشت، تصمیم گرفت این نمایشنامه حقارتبار را پاره کند. کلماتی که زره فولادی شدند …
