همشهری آنلاین؛ وابستگی زیرساخت دیجیتال به شرکتهای فراملی، به معنای سپردن کلید حاکمیت ملی به دست دیگری است؛ «شبکه ملی اطلاعات» نه قطع ارتباط با جهان است و نه خودکفایی بسته، بلکه مسیر سومی برای پیوند استقلال دیجیتال با حضور فعال در شبکه جهانی است
کشورهای مختلف، از چین تا اتحادیه اروپا و از هند تا برزیل، هر یک به فراخور شرایط خود، در حال طراحی سازوکارهایی برای بازیابی این حاکمیت هستند. بنابراین، «شبکه ملی اطلاعات» را نباید یک پروژه صرفاً فنی دید
شاید آن لحظه، فقط چند دقیقهای کلافه شدهاید و بعد با یک راهحل موقت، مشکل را حل کردهاید. اما همین تجربه کوچک، اگر در مقیاس یک کشور تکرار شود، معنایی کاملاً متفاوت پیدا میکند: سرورها، سرویسهای ابری، سیستمهای پردازش داده و حتی زیرساختهای حیاتی، همگی به شرکتهایی وابسته باشند که هر لحظه میتوانند دسترسی ما را قطع کنند. در چنین شرایطی، آیا حاکمیت ملی معنای واقعی خود را حفظ میکند؟ و اینجاست که پای «شبکه ملی اطلاعات» به میان میآید. …
