در روزگاری که دشمن بیش از هر زمان دیگری به دنبال پیدا کردن شکافهای درونی است، شاید یکی از مهمترین مسئولیتهای ما این باشد که یاد بگیریم با هم اختلاف داشته باشیم، اما مقابل هم قرار نگیریم.
اختلافنظر نه ضعف است و نه نشانه شکست؛ جامعه زنده، جامعهای است که در آن دیدگاههای متفاوت مجال بیان دارند. آنچه خطرناک است، تبدیل اختلافنظر به کینه، تخریب، بیاعتمادی و نهایتاً شکافی است که هر روز عمیقتر میشود.
دشمن همیشه برای ضربه زدن، به دیوار بلند و محکمی نیاز ندارد؛ گاهی کافی است میان آجرهای همان دیوار فاصله بیندازد. وقتی خودمان نیروهای خودی را تخریب میکنیم، سرمایههای سیاسی و اجتماعی کشور را بیاعتبار میکنیم و به جای نقد عملکرد، شخصیتها را هدف میگیریم، در حقیقت بخشی از هزینهای را که دشمن باید برای ایجاد شکاف میپرداخت، خودمان پرداخت کردهایم. …
