به گزارش خبرنگار علم و فناوری ایسکانیوز؛ ۲۵ سال آینده میتواند چهره دانشگاهها را بهطور اساسی تغییر دهد؛ از شیوه آموزش و نقش هوش مصنوعی گرفته تا مدل تأمین مالی، ارزیابی استادان و ارتباط دانشگاه با جامعه و صنعت. در این میان، تجربه کشورهایی که توانستهاند میان استقلال دانشگاه، کیفیت علمی و نیازهای جامعه تعادل برقرار کنند، میتواند برای ترسیم مسیر آینده دانشگاههای ایران قابل توجه باشد.
محمدرضا فرخنیا، استادیار تکنولوژی آموزشی در دپارتمان آموزش، تحلیل داده و فناوری دانشگاه توئنته هلند و عضو کارگروه پژوهشی این کشور برای توسعه و تدوین برنامه ملی در حوزه «عوامل انسانی در فناوریهای نوین» (Human Factors in New Technologies)، در گفتوگو با ایسکانیوز با تکیه بر تجربه زیسته خود در نظام دانشگاهی هلند، از ضرورت بازتعریف مأموریت دانشگاههای ایران در افق ۲۰۵۰ میگوید؛ از دانشگاهی که به جای تمرکز صرف بر تولید مقاله و صدور مدرک، مسئله واقعی جامعه را تعریف و برای حل آن مسئولیتپذیر باشد، تا نظامی که با فاندهای رقابتی و حقوق مناسب، امکان فعالیت مؤثر استادان و پژوهشگران را فراهم کند: …













