به گزارش مشرق ، زهرا آقارضایی طی یادداشتی نوشت:
شب، چراغهای روشن اتاقی کوچکی در تهران، و پسری که زانوهایش را در آغوش کشیده است. روی دیوار اتاقش، پوستر درخشان و شیک «کپتن آمریکا» و «سوپرمن» جلب توجه میکند؛ ابرقهرمانانی با فیگورهای شکستناپذیر که سالها در سریالها، انیمیشنها و بازیهای ویدئویی به او آموخته بودند که آمریکا سرزمین خیر مطلق است، جایی که همیشه نجاتدهندهها از دل آن بیرون میآیند تا جهان را از تاریکی نجات دهند.
برای او و همسن وسالهایش، آمریکا آن سوی مرزها، کشوری شبیه به رؤیا بود؛ دنیایی بدون نقص که هیچوقت به مردم بیگناه آسیب نمیزند.
بارها در تلویزیون یا خیابان شنیده بود که بزرگترها فریاد «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر استعمار» سر میدهند، اما در دل کوچک و معصومش همیشه یک علامت سؤال بزرگ وجود داشت: «چرا باید از کشوری که اینهمه قهرمانهای دوستداشتنی و قشنگ دارد متنفر باشیم؟» دنیای کودکانهاش آمریکا را با وعدهها، فناوریهای جذاب و قهرمانان نقابدارش میشناخت، نه با تاریکی و جنگ. …
