اقتصاد۲۴- خلیج فارس و تنگه راهبردی هرمز شب گذشته بار دیگر شاهد شکسته شدن مرزهای شکننده سکوت و ورود به مرحلهای جدید از تنش مستقیم نظامی بودند. حمله هوایی نیروهای آمریکایی به جزیره استراتژیک لارک و هدف قرار گرفتن سکوهای پدافندی و موشکی در این جغرافیا، به یک ماه آرامش نسبی و آتشبس دوفاکتو در منطقه پایان داد. این اقدام که واشنگتن آن را واکنشی پیشدستانه در برابر تهدیدات احتمالی علیه امنیت کشتیرانی توصیف کرد، بلافاصله با پاسخهای موشکی و پهپادی ایران به پایگاههای پشتیبانی و نظامی ایالات متحده در منطقه پاسخ داده شد تا چرخهای دیگر از تقابلهای متقابل کلید بخورد.
همزمان با این درگیریهای میدانی، طرح نام جزیره حیاتی خارک در ادبیات تهدید و جنگ روانی، ابعاد بحران را به حوزههای اقتصادی و انرژی کشانید؛ رویدادی که نشان داد معادلات تقابل از لایه نیابتی و حاشیهای عبور کرده و مستقیماً شریانهای حیاتی و حاکمیتی کشور را هدف قرار داده است. حمله به لارک؛ پایان یک آرامش شکننده
برای فهم دقیق چرایی تشدید بحران کنونی، باید به تغییر جغرافیای درگیریها در ۲۴ ساعت گذشته توجه کرد. جزیره لارک کلید کنترل و نظارت بر تردد شناورها و نفتکشها در تنگه هرمز است. حضور نیروهای نظامی در این نقطه و هدف قرار گرفتن تأسیسات آن توسط سنتکام، حامل پیامی کاملاً صریح مبنی بر از میان رفتن مصونیت حریمهای پیشین بود. ایالات متحده با این اقدام تلاش کرد نشان دهد که اجازه نخواهد داد هیچگونه زیرساخت موشکی یا تدارکاتی در گلوگاههای کلیدی خلیج فارس فعال باقی بماند. در سوی مقابل، واکنش تند تهران و شلیک موشک به سمت پایگاههای منطقهای، عزم حاکمیت برای حفظ دکترین «پاسخ متقابل به هر تجاوز» را به نمایش گذاشت. این رفتارها گویای آن است که طرفین دیگر به مهار سنتی مناقشه بسنده نمیکنند و هر کنش نظامی، بلافاصله واکنشی سنگینتر را در جبهه مقابل طلب میکند که این امر پتانسیل تصاعد بحران را به شدت بالا میبرد. تهدید خارک؛ بازی با شریان اقتصاد ایران …
