به گزارش تجارت نیوز، فارین پالسی با انتشار یادداشتی نوشت: ۱۶ نوامبر ۲۰۲۵، ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین، در حالی که تلفن روی بلندگو بود، به صدایی ناآشنا گوش میداد. صدایی با لهجهای آمریکایی و باریک که برای زلنسکی برنامهای داشت؛ مجموعهای از بندها و شروط که همگی به تایید رئیسجمهور آمریکا رسیده بودند و زلنسکی برای پایان دادن به درگیری اوکراین و روسیه باید آنها را میپذیرفت.
فهرست مطالبات، پایانی نداشت. اوکراین باید محدودیتهای تازهای بر توان نظامی خود اعمال میکرد؛ محدودیتهایی که مانع میشد این کشور هرگز بتواند به مزیتهای روسیه در میدان نبرد نزدیک شود. همچنین باید رویای عضویت در ناتو را برای همیشه کنار میگذاشت. در همان حال، درست زمانی که توانایی اوکراین برای دفاع از خود رو به کاهش میرفت، قرار بود تحریمهای روسیه نیز بهزودی لغو شوند و مسکو بار دیگر به جمع بازیگران پذیرفتهشده در نظم ژئوپلیتیک بازگردد؛ گویی اساسا جنگی رخ نداده است. مرد پشت پرده
این نشریه در ادامه آورد: اما ماجرا به همینجا ختم نشد. این صدای تازه به زلنسکی میگفت که اوکراین باید سرانجام و بهطور رسمی نهتنها از کریمه، بلکه از تمامی منطقه دونباس نیز چشمپوشی کند؛ حتی مناطقی که روسیه هرگز موفق به اشغال آنها نشده. پس از سالها نبرد و میلیونها قربانی، اوکراین باید سرزمینهایی را واگذار میکرد و جمعیتهای اوکراینی را رها میساخت که روسیه هرگز آنها را فتح نکرده بود.
این پیشنهادها فراتر از هر چیزی بود که زلنسکی یا دولتش تاکنون شنیده بودند. حتی از مطالباتی که هر فردی خارج از مسکو تا آن زمان مطرح کرده بود نیز فراتر میرفت. این شروط عملا اوکراین را خلع قدرت میکرد و تضمین میداد که کییف برای همیشه در برابر روسیه آسیبپذیر باقی بماند. این پیشنهادها بیش از آنکه شبیه مجموعهای از بندهای یک توافق مذاکرهشده باشند، به فهرستی از خواستههای مطلوب کرملین شباهت داشتند. …
