به گزارش تجارت نیوز، مس در ماههای اخیر به یکی از خبرسازترین فلزات جهان تبدیل شده است. قیمت این فلز در ژانویه ۲۰۲۶ برای مدتی از ۱۴ هزار و ۵۰۰ دلار در هر تن عبور کرد؛ درحالیکه تنها یک ماه پیش از آن، برای نخستینبار مرز ۱۲ هزار دلار را پشت سر گذاشته بود. انتظار برای رشد مصرف در شبکههای برق، خودروهای برقی، مراکز داده و زیرساختهای هوش مصنوعی، در کنار اختلال تولید برخی معادن بزرگ، مس را به محدودههای تاریخی رسانده است.
در ظاهر، چنین جهشی باید برای تمام اجزای زنجیره مس خبر خوبی باشد؛ از معدنکاران گرفته تا ذوبکنندگان و تولیدکنندگان کاتد. با این حال، واقعیت در حلقه میانی زنجیره کاملاً متفاوت است. همزمان با افزایش قیمت مس، درآمد سنتی واحدهای ذوب و پالایش به پایینترین سطح تاریخی سقوط کرده است. وضعیتی عجیب که نشان میدهد بالا رفتن قیمت فلز نهایی لزوماً به معنای افزایش سود همه تولیدکنندگان آن نیست.
صفر شدن کارمزد به چه معناست؟
معادن، کنسانتره مس تولید میکنند و آن را برای تبدیلشدن به مس آندی و سپس کاتد در اختیار واحدهای ذوب و پالایش قرار میدهند. این واحدها در ازای فرآوری کنسانتره، مبلغی را تحت عنوان هزینه ذوب و پالایش یا «تیسی/آرسی» دریافت میکنند. این کارمزد یکی از مهمترین منابع درآمد ذوبخانههایی است که معدن اختصاصی ندارند و خوراک خود را از بازار تهیه میکنند.
هرقدر کنسانتره بیشتری در بازار موجود باشد، معدنکار برای یافتن خریدار ناچار به پرداخت کارمزد بالاتری میشود. در مقابل، وقتی کنسانتره کمیاب و ظرفیت ذوب فراوان باشد، ذوبخانهها برای تصاحب خوراک با یکدیگر رقابت میکنند و کارمزد پایین میآید.
اکنون همین سناریوی دوم با شدتی بیسابقه رخ داده است. شاخص سالانه کارمزد فرآوری که بر پایه توافق میان شرکت معدنی آنتوفاگاستای شیلی و ذوبکنندگان بزرگ چین تعیین میشود، در ژانویه ۲۰۲۶ به صفر دلار در هر تن رسید. این رقم در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۱ دلار بود. کارمزدهای بازار نقدی نیز از سال ۲۰۲۴ وارد محدوده منفی شدهاند و اکنون در پایینترین سطوح تاریخی قرار دارند. …
