به گزارش سایت دیدبان ایران، مسئله ناویر-استوکس به معادلاتی مربوط میشود که برای توصیف حرکت سیالات، از جمله مایعات و گازها، به کار میروند. پرسش اصلی این است که آیا حرکت سهبعدی یک سیال تراکمناپذیر با چگالی ثابت که از وضعیتی هموار آغاز میشود، میتواند در زمانی متناهی به وضعیتی برسد که سرعت سیال در آن بدون کران افزایش پیدا کند. چنین وضعیتی «تکینگی» نامیده میشود. ویسکوزیته یا گرانروی معمولاً تمایل دارد حرکت سیال را هموار کند، اما اگر تکینگی شکل بگیرد، تقریب پیوستهای که معادلات برای توصیف سیال به کار میبرند دیگر نمیتواند رفتار آن را بهطور معمول مدل کند.
معادلات ناویر-استوکس ریشه در کارهای قرن نوزدهم «کلود-لویی ناویر» و «جورج گابریل استوکس» دارند. «ژان لره» در سال ۱۹۳۴ نشان داد که این معادلات در معنایی تعمیمیافته دارای جواب هستند، اما این پرسش که آیا جوابها همیشه هموار باقی میمانند، همچنان حلنشده باقی مانده بود. مؤسسهٔ کلی نیز در سال ۲۰۰۰ آن را در فهرست مسائل جایزه هزاره قرار داد. اثبات OpenAI چه میگوید؟ …
