به گزارش سایت دیدبان ایران، نبوغ میخائیل کلاشنیکف در طراحی اولیه این سلاح، در استفاده هوشمندانه از قوانین فیزیک و مکانیک کلاسیک برای خلق یک سیستم تحملپذیر در برابر خطا بود. هسته مرکزی فناوری کلاشنیکف بر پایه سیستم گاز با پیستون کورس بلند استوار است. از منظر ترمودینامیک، هنگامی که چاشنی فعال شده و باروت مشتعل میگردد، گازهایی با فشار فوقالعاده بالا تولید میشوند که پرتابه را در طول لوله به جلو میرانند. در طراحی کلاشنیکف، بخشی از این گازهای پرفشار از طریق یک پورت مهندسیشده در میانه لوله، به سیلندر گاز فوقانی هدایت میشود. این نیروی عظیم کینتیکی (جنبشی)، پیستون فولادی را که به صورت یکپارچه با حامل گلنگدن ساخته شده است، با قدرت به عقب میراند.
مهندسان در آن زمان به جای تلاش برای ساخت قطعاتی با تلرانسهای میکرومتری که در محیطهای آلوده به سرعت دچار گیرکردن میشوند، فضاهای خالی محاسبهشدهای را بین ریلهای بدنه و حامل گلنگدن در نظر گرفتند. …
