همشهری آنلاین نوشت:یک مطالعه اخیر با بررسی اینکه آیا زمان وعدههای غذایی و طول بازه زمانی روزانه غذا خوردن ما با خطر مرگ و میر و امید به زندگی در بین بزرگسالان مرتبط است، این سوال را عمیقتر بررسی کرد.
ردیابی دادههای بیش از ۳۰،۰۰۰ بزرگسال ۴۰ سال و بالاتر نشان داد که زمان خوردن اولین و آخرین وعده غذایی ما ممکن است با خطر مرگ و امید به زندگی کلی ما مرتبط باشد. شروع روز با اولین وعده غذایی دیرتر با خطر مرگ به هر علتی و بیماریهای قلبی عروقی به طور فزایندهای مرتبط بود. افرادی که اولین وعده غذایی آنها بعد از ظهر بود، در مقایسه با افرادی که اولین وعده غذایی خود را بین ساعت ۷ تا ۸ صبح خوردند، ۲۹ درصد بیشتر در معرض خطر مرگ به هر علتی بودند.
برای آخرین وعده غذایی، کمترین خطر حدود ساعت ۷ تا ۸ بعد از ظهر مشاهده شد و بیشترین خطر در بین کسانی که بعد از نیمه شب غذا خوردند، مشاهده شد.
وعدههای غذایی سر ساعت
ما درک خوبی از ریتم شبانهروزی داریم - ساعت داخلی بدن که با چرخه ۲۴ ساعته هماهنگ شده است و نه تنها خواب، بلکه عملکردهای بیولوژیکی ضروری، از ترشح هورمون گرفته تا ترمیم سلولی را تنظیم میکند. دانشمندان اکنون در حال بررسی عمیقتر ارتباط آن با غذا در حوزه تحقیقاتی به نام تغذیه زمانی (chrononutrition) هستند - مطالعه چگونگی تعامل زمانبندی وعدههای غذایی با ریتمهای شبانهروزی بدن ما برای تأثیر بر سلامت، متابولیسم و تنظیم وزن.
این موضوع به دلیل سبک زندگی مدرن که مردم را از عادات غذایی قدیمی منحرف کرده است، مورد توجه قرار گرفته است. در حالی که محققان دریافتهاند که نخوردن صبحانه یا دیر غذا خوردن میتواند ساعت داخلی بدن ما را مختل کند و به سلامت متابولیک آسیب برساند، هنوز مشخص نیست که آیا زمان اولین و آخرین وعده غذایی برای بقای طولانی مدت و خطر ابتلا به بیماریهای قلبی مهم است یا خیر.
امید به زندگی نیز تغییر کرد …
