این اقدام که بر اساس بخش ۱۲۳ قانون انرژی اتمی ۱۹۵۴ انجام شد، شامل یک دوره بررسی ۹۰ روزه در کنگره آمریکا است. در این مدت، کنگره میتواند با تصویب قطعنامه مشترک، ضمن مخالفت، اجرای این توافق را متوقف کند؛ در غیر این صورت، پس از پایان مهلت مقرر، توافق هستهای آمریکا و عربستان به طور خودکار اجرایی میشود. ارسال این اسناد که شامل دو نامه جانبی طبقهبندیشده نیز میشود، نقطه عطفی در روابط دوجانبه و سیاست هستهای منطقهای محسوب میشود و بحثهای گستردهای را برانگیخته است.
این توافق که در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۶ توسط کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا، و شاهزاده عبدالعزیز بن سلمان، وزیر انرژی عربستان، امضا شد، چارچوب حقوقی ۳۰ سالهای را برای همکاری هستهای غیرنظامی فراهم میکند. هدف اصلی آن توسعه برنامه انرژی هستهای عربستان برای تولید برق، تنوع بخشی به سبد انرژی این کشور، و کاهش وابستگی به نفت عنوان شده است. یکی از جنبههای بحثبرانگیز توافق، مسیر احتمالی برای غنیسازی اورانیوم در خاک عربستان است. …

![[امیرعلی ابوالفتح] همکاری سنتشکنانه هستهای آمریکا با عربستان](/news/u/2026-09-08/ettelaat-4303c.webp)












