[حامد خزایی] تولید فرهنگی؛ از هویت‌سازی تا مصرف‌زدگی

تولید فرهنگی، در معنای عمیق خود، تلاشی است برای صورت‌بندی تجربه انسان و جامعه؛ تلاشی برای آن‌که یک ملت بتواند خود، گذشته‌اش، آرزوهایش، دردهایش و افق آینده‌اش را روایت کند.

با این حال، در روزگاری که ابزار تولید و انتشار محتوا از همیشه فراگیرتر شده، آثار فرهنگی عمیق، اصیل و ماندگار کمتر به چشم می‌آیند. 

پرسش این است که چرا با وجود این همه رسانه، برنامه کاربردی، فناوری و امکان تولید، سهم آثار فاخر در کتاب، سینما، موسیقی، تئاتر، هنرهای تجسمی، برنامه‌سازی رسانه‌ای و فضای دیجیتال کاهش یافته است؟

نخستین علت را باید در غلبه منطق سرعت و مصرف جست‌وجو کرد. 

امروز بسیاری از آثار فرهنگی پیش از آن‌که مجال پختگی و تأمل بیابند، باید منتشر شوند، دیده شوند، بازدید بگیرند و جای خود را به محصول بعدی بدهند.  …