به گزارش اطلاعات آنلاین، او که در مشهد به دنیا آمد و در معتبرترین مراکز هنری جهان همچون دانشکده هنرهای زیبای پاریس و بروکسل تحصیل کرد، هرگز اصالت خود را از یاد نبرد.
بخش بزرگی از هویت هنری درّودی از جهان درون و خاطرات سرنوشتساز کودکیاش سرچشمه میگرفت. او درباره ریشه این عشق عمیق روایت میکند: «هنگامی که در کودکی همراه خانواده از اروپا به ایران میآمدیم، وقتی که به مرز رسیدیم، پدرم از اتوموبیل پیاده شد و خاک ایران را بوسید. این تصویر هرگز از یادم نرفته است. آنچه مرا ساخته عشق به ایران است و آنرا از پدرم دارم. آن نگاه تحسینآمیز من به ایران، آنچه که نخستین جرقه را در من زد، عشق به ایران و عشق به فردوسی بود.» او با یادآوری روزی که پدرش او را به مقبره فردوسی برد و سفارش کرد که با ادب راه برود، میگوید: «ثروت واقعی من در دو چیز است: نخست اینکه نام مرا ایران گذاشتهاند و دیگر عشق به ایران که نخست غریزی بود و سپس فرهنگی شد.» …












