دیدهبان ایران نوشت: رگولاتوری یا همان تنظیمگری، مفهومی بهظاهر ساده در تعریف اما به غایت پیچیده در اجرا و اعمال است. مفهومی که در فرآیند فعالیتهای فرهنگی و هنری طی سالهای اخیر نسبتی مستقیم با مدیریت کلان و سیاستگذاری به منظور راهبری داشته و اتفاقا در مرور تاریخ تحولات فرهنگی دهههای گذشته میتوان مصادیق موفقی از آن را هم زیر ذرهبین برد و به آن ارجاع داد اما آنچه بهویژه در یک دهه گذشته منجر به قلب این مفهوم و تلختر از آن، دلزدگی طیف قابلتوجهی از فعالان و هنرمندان حوزه شبکه نمایش خانگی شده، سوءاستفاده از این واژه بهمنظور پوشش برای تمام کژتابیها و کژکارکردیهای نهاد ناظری بهنام «ساترا» است.
سازمان ساترا با رویایی بزرگ در تصاحب فضای مجازی، در عمل معاونتی در صداوسیما یا بازوی اعمال قدرت صداوسیما در این میدان محسوب میشود و با مدعای تنظیمگری، منجر به بروز اختلالات متعدد در فرآیند طبیعی و زیست حرفهای پلتفرمهای خانگی شده است و سالهاست نتوانسته یک شبهه ساده را پاسخ دهد: بازیکن میدان نمیتواند ناظر و داور باشد! …
