روزنامه خراسان نوشت: وعده پرکردن ذخایر استراتژیک نفت آمریکا با نفت ونزوئلا در نگاه نخست ساده به نظر میرسد: نفت بیشتری از ونزوئلا تولید و بخشی از آن به مخازن استراتژیک آمریکا منتقل شود. اما اعداد تصویر متفاوتی ارائه میکنند. فاصله میان موجودی فعلی و ظرفیت کامل ذخایر استراتژیک صدها میلیون بشکه است و حتی اگر نفت کافی در دسترس باشد، زیرساختهای آمریکا امکان تزریق نامحدود آن را ندارند. به همین دلیل، «پرکردن سریع» ذخایر استراتژیک، بیش از آنکه یک برنامه فوری باشد، پروژهای چندساله است.
کسری ۴۲۴ میلیون بشکهای در SPR
بر اساس آخرین دادههای منتشرشده از سوی اداره اطلاعات انرژی آمریکا، موجودی ذخایر استراتژیک نفت این کشور در هفته منتهی به ۲۱ اوت ۲۰۲۶ حدود ۲۸۹.۷ میلیون بشکه بوده است. ظرفیت اسمی ذخایر استراتژیک نیز حدود ۷۱۴ میلیون بشکه اعلام شده است.
به این ترتیب، برای پر شدن کامل مخازن، حدود:
۷۱۴−۲۸۹.۷=۴۲۴.۳ میلیون بشکه
یعنی تقریباً ۴۲۴ میلیون بشکه نفت دیگر مورد نیاز است.
البته وزارت انرژی آمریکا در دادههای خود در مقطعی نزدیک به همین تاریخ، موجودی SPR را حدود ۲۹۴.۱ میلیون بشکه اعلام کرد. این اختلاف حدود ۴.۴ میلیون بشکهای به تفاوت زمان انتشار و مبنای گزارشدهی دو نهاد مربوط میشود و اصل موضوع را تغییر نمیدهد: ذخایر استراتژیک آمریکا همچنان حدود ۴۲۰ تا ۴۲۵ میلیون بشکه با ظرفیت کامل فاصله دارد.
اگر تمام نفت ونزوئلا مستقیماً وارد SPR شود...
برای درک مقیاس زمانی پروژه، میتوان یک محاسبه ساده انجام داد. اگر فرض کنیم تمام نفت اختصاصیافته از سوی ونزوئلا، بدون هیچ مصرف دیگری، مستقیماً به ذخایر استراتژیک آمریکا تزریق شود، زمان لازم برای جبران کسری ۴۲۴ میلیون بشکهای چنین خواهد بود:
با تزریق ۲۵۰ هزار بشکه در روز: حدود ۴.۶ سال
با تزریق ۵۰۰ هزار بشکه در روز: حدود ۲.۳ سال
با تزریق یک میلیون بشکه در روز: حدود ۱۴ ماه
با تزریق ۱.۵ میلیون بشکه در روز: حدود ۹ ماه …
