مهر نوشت: بیمار معمولاً آخرین حلقه زنجیرهای را میبیند که دارو را به دست او میرساند؛ قفسه داروخانهای که ممکن است یک روز پر باشد و چند روز بعد برای یک داروی خاص خالی شود. اما پشت همین قفسه، زنجیرهای طولانی از تأمین ارز، انتقال پول، خرید ماده اولیه، تولید، واردات، حملونقل، بیمه و نقدینگی قرار دارد؛ زنجیرهای که در سال ۱۴۰۵ بیش از گذشته تحت فشار قرار گرفته است.
تصویر فعلی البته یک مسئله فراگیر برای همه داروها نیست. مسئولان سازمان غذا و دارو در ماههای اخیر از بهبود ذخایر بخشی از داروها خبر دادهاند، اما همزمان نسبت به کمبود برخی اقلام و اثر تأخیر در تأمین ارز هشدار دادهاند.
در واقع، مسئله امروز صنعت دارو را نمیتوان تنها با یک کلمه توضیح داد؛ نه فقط تحریم، نه فقط دلار و نه فقط کمبود نقدینگی. مشکل از جایی جدی میشود که این عوامل روی یکدیگر سوار میشوند.
کمبود دارو از کجا شروع میشود؟ …
