[دکتر عباس خامه‌یار] موسی صدر؛ مردی که غیبتش هم حضور است

بعضی آدم‌ها وقتی می‌روند، جای خالی‌شان می‌ماند؛ و بعضی دیگر، وقتی ناپدید می‌شوند، تازه حضورشان آغاز می‌شود. امام موسی صدر از همین جنس است؛ مردی که نزدیک به نیم قرن از ربوده‌شدنش می‌گذرد، اما هنوز در کوچه‌های بیروت، در محراب مساجد و کلیساها، در خاطره محرومان لبنان و در وجدان انسان‌هایی که عدالت و کرامت را می‌جویند، حضور پُر رنگی دارد.

امروز، سالروز ناپدیدشدن امام موسی صدر و دو همراهش، شیخ محمد یعقوب و استاد عباس بدرالدین، است؛ روزی که یک پرسش بزرگ در تاریخ معاصر لبنان و منطقه متولد شد: موسی صدر کجاست؟ پرسشی که پس از گذشت دهه‌ها هنوز پاسخ روشنی نیافته است؛ اما شاید شگفتی ماجرا اینجاست که غیبت جسمانی او هرگز نتوانست حضور معنوی و فکری‌اش را از میان ببرد.

امام موسی صدر در سال ۱۳۳۹ راهی لبنان شد؛ سرزمینی کوچک با تاریخی بزرگ، اما گرفتار فقر، تبعیض، شکاف‌های طایفه‌ای و بحران‌های سیاسی. او به لبنان رفت تا تنها یک عالم دینی یا رهبر یک طایفه باشد، اما خیلی زود به چیزی فراتر از اینها تبدیل شد: صدای محرومان، زبان گفت‌وگو و نماد همزیستی. …