این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
زندهیاد ابوالقاسم قاسمزاده رفیق امن بود، محرم بود. گوش بزرگی برای شنیدن داشت و دلی بزرگ برای پذیرفتن. و شاید مهمتر از همه، تجربهای عظیم داشت؛ تجربهای که به او اجازه میداد آدمها را زود قضاوت نکند. میتوانستی حرف بزنی، حتی از چیزهایی بگویی که گفتنشان آسان نبود، و مطمئن باشی که حرفت پیش او میماند؛ شنیده میشود. فهمیده میشود و قرار نیست فوراً به قضاوت تبدیل شود.
این ویژگی کمی نیست
به خصوص برای انسانی که تمام عمرش را با سیاست، جامعه، قدرت و اختلاف نظر سروکار داشته است. قاسمزاده متخصص علوم سیاسی بود، اما اصالتی در شخصیت او بود که اجازه نمیداد سیاست، انسانیت در او را ببلعد. او متخصص علوم سیاسی بود، اما سیاستباز نبود. اما علیرغم این تخصص سالها ستوننویس روزنامه اطلاعات بود و ستون خود را «محک» نامیده بود.
چه نام معناداری …

![[مهدی فیروزان] قاسمزاده محک ما بود](/news/u/2026-09-15/ettelaat-mtp10.webp)










