چشمان بیدار جبهه

محمد محمودهاشمی. «گمشده من در سرپل ذهاب ممدگره بود. همه آرزوی من این بود که روزی بتوانم با او کار کنم و دیده‌بانی یاد بگیرم. همه بچه‌های سپاه به نوبت به همدان می‌رفتند و پس از استراحت دوباره به جبهه برمی‌گشتند، اما تنها کسی که اهل مرخصی و شهر رفتن نبود و فقط جبهه و دیده‌بانی را می‌شناخت، محمد منوچهری بود. در سرپل ذهاب روزها برایم تکراری و خسته کننده شده بود، خواستم تا اجازه دهد پیش ممدگره بروم و دیده‌بانی یاد بگیرم. یعقوبی گفت: «ممدگره روی ارتفاع قراویز است و اتفاقاً قرار است ما هم برای پدافند همان جا برویم. در آنجا می‌توانی او را ببینی»»

*** …