رئیس جمهوری آمریکا یازده دقیقه پس از شروع سخنرانی چهل دقیقهای خود اعلام کرد که «تصمیم بزرگی» در مورد ایران گرفته است، که مقاومتی بسیار مصممتر از آنچه ترامپ هنگام تصمیم به جنگ علیه این کشور در ماه فوریه پیشبینی کرده بود، انجام داده است.
او پرسید: «آیا توافقی با ایران حاصل خواهد شد که به آنها اجازه دهد کشور خود را بازسازی و کشوری بسیار بزرگتر از آنچه قبلاً بود ایجاد کنند؟ یا جمهوری اسلامی را نابود کنم و این کار را به سرعت انجام دهم و هرگز به آنها فرصتی برای کشتن و نابودی دوباره مردم و کشورها ندهم؟ آیا آنها را به جهنمی بدون هیچ شانسی برای بقا و هیچ امیدی به عظمت یا نسلهای آینده سوق دهم؟»
احتمالاً از زمانی که نیکیتا خروشچف، رهبر فقید شوروی، در سال ۱۹۶۰ در اعتراض به سخنرانی یکی از نمایندگان دیگر، کفش خود را تکان داد و ظاهراً آن را روی میز کوبید، این گردهمایی سالانه شاهد چنین نمایش جنگطلبی از سوی یک رهبر ابرقدرت نبوده است. اما این مورد تکاندهندهتر به نظر میرسید. …
