به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، کریدورهای اقتصادی تنها از دل جاده و ریل بیرون نمیآیند. وقتی منطقهای قرار است به دروازه تجارت، ترانزیت و جذب سرمایه تبدیل شود باید مجموعهای هماهنگ از زیرساختهای دریایی، ریلی، جادهای و هوایی را با هم یکجا داشته باشد.
در سواحل مکران، بندر چابهار نقش کلیدی دریایی را ایفا میکند، اما زنجیره توسعه منطقه همچنان یک حلقه بلاتکلیف و زمین مانده دارد. صحبت از فرودگاه بینالمللی چابهار است.
چابهار درست در نقطهای ایستاده که میتواند ایران را از مسیر دریای عمان به اقیانوس هند و بازارهای پرجمعیت جنوب آسیا پیوند بزند. توسعه بندر شهید بهشتی طی سالهای اخیر گام مهمی در این راستا بود؛ اما وقتی از چابهار بهعنوان کانون اصلی توسعه مکران و گرهگاه کریدورهای منطقهای یاد میکنیم، نمیتوان این پرسش اساسی را نادیده گرفت: آیا ایفای چنین نقش فراملی و بزرگی، بدون زیرساخت هوایی مدرن و مستقل امکانپذیر است؟ …
