به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو ؛ در صحنه بیرحم سیاست بینالملل، جغرافیا اغلب سرنوشت ملتها را دیکته میکند؛ اما این اراده ملی است که تعیین میکند یک کشور قربانی جغرافیای خود باشد یا ارباب آن. تسلط بر آبراهها، تنگهها و شریانهای حیاتی تجارت جهانی، همواره یکی از بزرگترین خطوط قرمز ابرقدرتها بوده است.
تاریخ معاصر نشان میدهد که هرگاه ملتی تصمیم گرفته تا انحصار قدرتهای جهانی را بر آبها و خاک خود بشکند و حاکمیت ملیاش را بر نقاط استراتژیک ژئوپلیتیک اعمال کند، با طوفانی از تهدید، تحریم و حتی جنگ مواجه شده است. اما سوال تاریخی اینجاست: آیا تحمل این فشارهای خردکننده، ارزش دستاوردهای آینده را دارد؟
برای یافتن پاسخ، نیازی به نظریهپردازی نیست؛ کافی است به یکی از درخشانترین و در عین حال پرهزینهترین الگوهای مقاومت ملی در خاورمیانه نگاه کنیم: فراز و فرودهای مصر برای ملی کردن کانال سوئز.
تصمیمی که جهان را لرزاند …
