به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، دربی همیشه جایی است که آمارهای قبل از بازی میتوانند در ۹۰ دقیقه رنگ ببازند، اما وقتی پای خط حمله دو تیم به میان میآید، نمیتوان از اعداد به سادگی عبور کرد. استقلال و پرسپولیس در حالی فردا مقابل یکدیگر قرار میگیرند که در هفتههای ابتدایی لیگ، نشانههای متفاوتی از توان هجومی خود نشان دادهاند.
در اردوی آبیها، اسماعیل قلیزاده و سعید سحرخیزان هرکدام با دو گل در جمع مدعیان بالای جدول گلزنان قرار دارند. سحرخیزان بهخصوص یکی از امیدهای اصلی استقلال برای باز کردن دروازه رقیب سنتی است؛ مهاجمی که در هفتههای ابتدایی نشان داده میتواند در محوطه جریمه خطرناک باشد. قلیزاده نیز با دو گل، سهم خود را در شروع خوب استقلال ثبت کرده است.
اما پرسپولیس در بخش دیگری از آمار دست بالاتر را دارد. علی علیپور با دو گل و دو پاس گل، مؤثرترین مهره هجومی سرخها در چهار هفته نخست بوده و از نظر مجموع تأثیرگذاری مستقیم روی گلها، چهار اثرگذاری را به نام خود ثبت کرده است. او علاوه بر گلزنی، در جدول بهترین پاسورها هم حضور دارد و همین موضوع باعث میشود مدافعان استقلال نتوانند تنها روی مهار او بهعنوان یک گلزن تمرکز کنند.
پرسپولیس البته گزینه دیگری هم روی نیمکت و در ترکیب هجومی خود دارد؛ تیوی بیفوما که در هفتههای ابتدایی با یک گل و دو پاس گل نقش مهمی در ساختار هجومی تیم داشت و حتی در آخرین بازی سرخها نیز با پاس تماشایی خود در شکلگیری یکی از گلها نقشآفرین بود. محمد عمری نیز گزینهای دیگر برای بازی در این منطقه است تا مهدی تارتار از نظر انتخاب بازیکن در فاز هجومی دست بستهای نداشته باشد.
در سوی دیگر، شاید مهمترین برگ برنده استقلال جایی باشد که کمتر به چشم میآید؛ دروازه و ساختار دفاعی. حبیب فرعباسی در هر چهار هفته ابتدایی کلینشیت کرده و خط دفاع سهنفره استقلال نیز اجازه موقعیتهای متعدد به مهاجمان حریف نداده است. به همین دلیل، دوئل فردا تنها مسابقه مهاجمان برای گلزنی نیست؛ بلکه آزمونی برای سنجش این پرسش است که آیا خط حمله پرسپولیس میتواند یکی از منسجمترین خطوط دفاعی لیگ را تسلیم کند یا خیر. دربی؛ جایی که گل همیشه سخت به دست آمده است …
