این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری دانشجو، در سه دهه گذشته، یکی از پرسشهای مهم درباره روابط ایران با چین و روسیه این بوده است که چرا این دو کشور، با وجود همکاریهای گسترده با جمهوری اسلامی ایران در حوزههای مختلف، در پرونده هستهای تهران همواره حاضر به استفاده از تمام ظرفیتهای خود در شورای امنیت سازمان ملل، از جمله حق وتو، نبودهاند. این پرسش زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بدانیم چین و روسیه در سالهای گذشته در بسیاری از موضوعات مرتبط با پرونده هستهای ایران، مواضعی متفاوت از کشورهای غربی داشتهاند
اما شرایط امروز با گذشته تفاوت دارد. از آغاز جنگ چهلروزه علیه کشورمان، چین و روسیه برای دومین بار قطعنامهای مرتبط با ایران را در شورای امنیت وتو کردهاند؛ اقدامی که در شرایط فعلی نمیتوان آن را صرفاً یک رأی معمول دیپلماتیک دانست. …
