به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری دانشجو، بریکس در ابتدا با ایده همکاری میان برزیل، روسیه، هند و چین شکل گرفت و بعدها آفریقای جنوبی به آن پیوست؛ اما طی دو سال اخیر با ورود ایران، مصر، اتیوپی و امارات و سپس اندونزی، وزن این مجموعه به شکل محسوسی افزایش یافته است. به گزارش رویترز، اکنون بریکس را مجموعهای متشکل از بیش از ۴۰ درصد جمعیت جهان و نزدیک به یکچهارم اقتصاد جهانی توصیف میکند؛ مجموعهای که علاوه بر همکاری سیاسی، به دنبال ایجاد ابزارهای مالی و پرداختی مستقلتر از ساختارهای تحت سلطه غرب است.
همینجا یک سوال مهم برای ایران مطرح میشود: بریکسی که اینهمه درباره دلارزدایی، پولهای ملی و پرداختهای جدید صحبت میکند، در عمل چه چیزی میتواند برای اقتصاد ایران به همراه داشته باشد؟ آیا میتواند مشکل انتقال پول صادرات و واردات را کاهش دهد؟ آیا بانک توسعه جدید میتواند بخشی از نیاز ایران به سرمایهگذاری خارجی را پاسخ دهد؟ آیا مسیر تازهای برای تجارت ایران با چین، هند، روسیه و سایر اعضا ایجاد میشود؟ و مهمتر از همه، آیا آنطور که بعضی روایتها میگویند، یک ارز مشترک بریکس در راه است؟ …
