به گزارش سلامت نیوز به نقل از تسنیم، تا همین چند سال پیش، چالش اصلی یک بیماری برای بسیاری از خانوادهها بیشتر در زمینه پیدا کردن پزشک، تشخیص درست و آغاز درمان بود؛ امروز اما یک سؤال دیگر هم پیش از شروع درمان برای خانوادهها مطرح میشود: هزینه درمان چقدر خواهد شد؟ وقتی بیمه داشتن به معنای کاهش هزینههای درمانی نیست
یک نسخه ساده، چند آزمایش، یک تصویربرداری یا چند جلسه درمان میتواند معادلات مالی یک خانواده را تغییر دهد؛ بهخصوص زمانی که بیمه بخشی از خدمات را پوشش ندهد یا مرکز درمانی طرف قرارداد بیمه پایه نباشد. در چنین شرایطی، حتی داشتن بیمه نیز همیشه به معنای مصون ماندن از هزینههای سنگین درمان نیست. مردم حدود نیمی از هزینههای سلامت را از جیب میپردازند
در حالی که کاهش سهم پرداخت از جیب مردم در هزینههای سلامت به 30 درصد یکی از اهداف تعیینشده در برنامه هفتم توسعه است، آخرین دادههای بانک جهانی سهم پرداخت مستقیم مردم از هزینههای سلامت در ایران را بین 35 تا 49 درصد نشان میدهد؛ به عبارت دیگر مردم حدود نیمی از هزینههای سلامت را از جیب خود پرداخت میکنند، فاصلهای بیش از 13 درصدی با هدفی که قرار بود طی سالهای اجرای برنامه، بار هزینههای درمان را از دوش خانوارها کاهش دهد.
البته باید توجه داشت که آمار بانک جهانی مربوط به سال 2023 است و نمیتوان آن را بهعنوان رقم قطعی پرداخت از جیب در سال 1405 تلقی کرد چرا که سالانه بر تعرفههای خدمات تشخیصی و درمانی کشور افزوده میشود و درصد پوشش بیمهای نیز ثابت میماند؛ با این حال، همین آخرین داده قابل مقایسه بینالمللی نشان میدهد ایران همچنان با سطح مطلوب تعیینشده در برنامه و همچنین میزان پرداخت از جیب مردم در بسیاری از کشورهای دیگر، فاصله قابل توجهی دارد.
پرداخت از جیب بالا به این معناست که بخش قابل توجهی از هزینه دریافت خدمات سلامت مستقیماً توسط خانوار پرداخت میشود؛ موضوعی که میتواند در صورت وقوع بیماریهای پرهزینه یا مزمن، فشار اقتصادی قابل توجهی بر خانوادهها وارد کند.
بدهی 184 همتی بیمهها به حوزه سلامت و آغاز زنجیره افزایش پرداختی مردم …
