نرگس حسینینیا در گفتوگو با ایسنا، با تاکید بر همهگیر شدن عادت غذا خوردن جلوی تلویزیون در سالهای اخیر، گفت: این رفتار را نباید صرفا یک عادت ساده غذایی دانست؛ بلکه بازتابی از تغییر بنیادین در سبک زندگی خانوادههاست. در دنیای پرمشغله امروز اعضای خانواده زمان کمتری را کنار هم میگذرانند و تلویزیون به بخش جداییناپذیری از اوقات فراغت و استراحت روزانه تبدیل شده است؛ همین موضوع باعث ادغام زمان صرف غذا با تماشای برنامهها میشود.
وی در ادامه اظهار کرد: تلویزیون به دلیل محرک جذاب و پیوسته، توجه افراد را به خود جلب میکند به همین دلیل فرد تصور میکند تماشای تلویزیون، تجربه صرف غذا را لذتبخشتر و راحتتر میکند.
این روانشناس هشدار داد: مساله زمانی بحرانی میشود که این رفتار از یک انتخاب گاهبهگاه به یک الگوی رفتاری ثابت تبدیل شود؛ یعنی اعضای خانواده بدون استثنا صرف غذا را با روشن بودن تلویزیون گره بزنند.
تلویزیون پناهگاهی برای فرار از تعارضهای خانوادگی؟ …
