پس از پیروزی انقلاب اسلامی، با تغییر رویکرد نظام و تحول در نگاه قانون اساسی به صنعت نفت، ضرورت تأسیس وزارتخانهای مستقل احساس شد. دولت موقت این پیشنهاد را به شورای انقلاب داد و شورا پس از بررسیهای لازم، در نشستی که بیش از سه ساعت طول کشید، قانون تأسیس وزارت نفت را در ۸ مهر ۱۳۵۸ تصویب و برای اجرا به دولت ابلاغ کرد.
پیش از آن، شرکت ملی نفت ایران تنها مالک مخازن نفت و گاز کشور بود و درآمد حاصل از فروش نفت نیز به این شرکت تعلق میگرفت. با مصوبه شورای انقلاب و تشکیل وزارت نفت، مالکیت نفت کشور به نمایندگی از حاکمیت به این وزارتخانه واگذار شد. بر اساس لایحهای چهارمادهای که مهدی بازرگان، نخستوزیر دولت موقت، پیشنهاد کرده بود، وزیر نفت به عضویت شورای اقتصاد درآمد و مسئولیتهای وزارت امور اقتصادی و دارایی در حوزه نفت نیز به این وزارتخانه تفویض شد.
اهمیت این تأسیس را باید با توجه به جایگاه نفت در اقتصاد و توسعه کشور دریافت. طلای سیاه در تاروپود ایران با اقتصاد، توسعه، سیاست خارجی و حتی تحولات اجتماعی درهم تنیده است و نباید آن را صرفاً منبع انرژی یا کالایی صادراتی دانست. …
