این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
هفدهم شهریور ۱۳۵۷، نه فقط یک روز در تقویم، که زخمی است عمیق بر پیکره حافظه جمعی ایران؛ روزی که صدای شلیکها، روایتهای دروغین استبداد را در هم شکست و خونی که بر آسفالت میدان ژاله جاری شد، بذر بیداری را در جان یک ملت کاشت.
تقویم تاریخ ایران روزهایی دارد که تنها ورق نمیخورند، بلکه در جان و رگ جامعه رسوب میکنند. هفدهم شهریور ۱۳۵۷ از آن دست روزهای محوری است؛ تقاطعی تاریک میان استبداد رو به زوال و اراده جمعی مردمی که جز حق حیات و آزادی، خواسته بزرگی نداشتند. در ادبیات رسانهای و تحلیلهای تاریخی، این «جمعه سیاه» نه فقط یک درگیری خیابانی، که نقطه بیبازگشتی در فروپاشی مشروعیت یک رژیم بود؛ روزی که صدای شلیک گلولهها برای همیشه جایگزین زبان گفتوگو شد و گسست میان حاکمیت و ملت را به عمیقترین شکل ممکن عیان ساخت. …












