از ژاله‌های خون تا امروز تکرار شکست در میدان محاسبه

۴۸ سال از آن جمعه سیاه می‌گذرد، اما مسئله اصلی ۱۷ شهریور فقط یادآوری یک کشتار نیست، بازخوانی محاسبه‌ای است که آن روز شکست خورد و امروز نیز در برابر ملت ایران تکرار شده است. ۱۷شهریور ۱۳۵۷ را باید در متن یک واقعیت تاریخی دید: رژیم پهلوی در واپسین ماه‌های عمر خود با بحران مشروعیت و گسترش اعتراضات روبه‌رو بود و حکومت نظامی را به عنوان ابزار مهار بحران به کار گرفت. ارتشی که طی دهه‌ها از هدایت و حمایت‌های آموزشی، لجستیکی و تجهیزاتی گسترده امریکا برخوردار بود، در میدان ژاله (که به یمن و برکت خون پاک شهدا، میدان شهدا نام گرفت) به روی مردم آتش گشود. اهمیت ۱۷شهریور در آزمون تاریخی و تکرارشدنی درباره نسبت «زور» و «اراده ملت» است. رژیم پهلوی تصور می‌کرد با قتل‌عام مردم و ایجاد هراس می‌تواند خیابان را آرام کند، اما نتیجه خلاف آن شد و خون‌های ریخته‌شده، به جای خاموش کردن اعتراض، به آن عمق و شتاب بیشتری بخشید.  …